23e dag; Death Valley - Mammoth Lakes

Vandaag gaan we verder in Death Valley, verder naar het noorden.

Onze eerste stop is bij de Sand Dunes, de hoogste zandduinen van Death Valley. Super om te zien, lijkt wel de sahara (als we de bergen wegdenken). Even rondlopen hier, en dan weer gauw de auto in! Veel te heet hier!!

Daarna vervolgen we de weg richting uitgang van het park. Na ongeveer 80 kilometer komen we aan bij het laatste viewpoint in Death Valley; de Father Crowley Point. Hier hebben we een gigantisch mooi uitzicht over Death Valley.

Death Valley is een supermooi nationaal park, misschien wel een van de mooiste. Alles was even prachtig om te zien, alleen jammer dat het er zo ongelofelijk heet was. We hadden hier graag nog een trail willen lopen, maar dat is niet te doen helaas.

Een half uurtje na het verlaten van het park, komen we in Lone Pine. Een leuk, western dorpje! Even een broodje eten bij de Subway, heerlijk! Op een gegeven moment komt er een hele groep bikers aan, met de nodige herrie gaan ze daar een bikerscafé binnen. Allemaal moeten ze één voor één op de foto met de klapdeuren van het café. Lachen om te zien, al die stoere kerels die op de foto moeten!!

Het bankje was eigenlijk te heet om op te zitten, snel een foto maken en weer opstaan haha!

Tegen 15.00 uur komen we aan in Mammoth Lakes, onderwegzien we weer een aantal besneeuwde bergtoppen.We blijven 1 nacht bij de Alpenhof Lodge, en zoals de naam al doet vermoeden is dit een echt ski-dorpje. Heel veel kroegen / winkels zitten gewoon dicht. Zijn dus alleen in het winterseizoen geopend. Maken een rondje langs de winkeltjes die wel geopend zijn. Zitten wel een paar leuke winkeltjes en de Starbucks!!

Ook nog weer wat gekocht bij de Outletwinkels

Hier is toch niet veel te doen, dus heb ik mooi de tijd om het blog bij te werken. De afgelopen dagen in Las Vegas hier geen tijd voor gehad. Straks op tijd naar bed, morgen een lange dag voor de boeg. Eerst naar Bodil (een spookstadje), dan naar Yosemite, en dan door naar Oakhurst waar we 1 nacht blijven.

Totale afstand vandaag gereden: 213 mijl (343 km)

22e dag; Las Vegas - Death Valley

Wel blij dat we vandaag Las Vegas verlaten. Was super om mee te maken, maar na 2 dagen ook genoeg gokkasten, lampjes, geplingel en mensen gezien!

Op naar Death Valley, weer het andere uiterste!!

Zo'n 50 mijl voor Death Valley zien we de Walmart en echt heel veel andere winkels / supermarkten en het laatste tankstation voor Death Valley. Even fruit en brood halen. We blijven ons verbazen over de gigantische verpakkingen, hier staat Erwin met een 'bakje' chips à 950 gram. Bijna 1 kilo chips!

In de wijde omtrek zien we nergens geen huizen, waar bestaan al die winkels hier toch van? We hebben het idee dat de Amerikanen soms wel een uur moeten rijden voordat ze bij de Walmart of iets dergelijks zijn. Ze komen dan ook gelijk met het hele gezin boodschappen doen, vader, moeder, kinderen, opa en oma. Het lijkt wel een dagje uit met de familie haha!!!

We rijden Death Valley in via Zabriskie Point. Zo wat is het hier ongelofelijk heet!! Eigenlijk niet leuk om uit de auto te stappen. Bij Zabriskie Point ga je te voet omhoog, en heb je een adembenemend mooi uitzicht op een bijna onaards woestijnlandschap.

We rijden daarna door naar Badwater. Hier strekt zich een enorme zoutvlakteuit, het Badwater Basin. We zijn hier een stuk de vlakte opgelopen, maar met die hitte is dat haast niet te doen. We hebben het gevoel dat de zon hier zo sterk is, dat het voelt alsof je levend wordt verbrand. De temperatuur is hier rond de 55 graden celcius. Pfffff.

Hier is ook het laagste punt van het westelijk halfrond, 85 meter beneden zeeniveau.

Ook pakken we de Artist Drive nog even mee. Dit is een eenrichtingsweg met veel scherpe bochten. Zo apart, de bergen hebben hier de kleuren bruin, zwart, groen, paars, roze. Nergens zulke mooie bergen gezien!!

Hierna gaan we naar de Furnace Creek Ranch, hier blijven we 1 nacht. Bianca heeft even een uurtje gelegen, ongelofelijk veel last van de hitte hier. Je moet hier zoveel drinken met deze temperaturen.

De ranch is erg leuk opgezet, met een winkeltje, verschillende restaurantjes en een museum. Bij het museum zijn allemaal spullen te zien die vroeger (meer dan een eeuw geleden) gevonden zijn in Death Valley. Door het droge klimaat is alles zo goed bewaard gebleven. Leuk om te zien!!

Na het eten (wat heerlijk was overigens) zijn we nog naar Devils Golf Course geweest. Een enorme uitgestrekte vlakte zonder plantengroei. De zoutkristallen hier barsten open door de hitte.

Tegen 9 uur naar de hotelkamer zien we op de temperatuurmeter bij het museum dat het nog 38 graden is. Echt verstikkend heet hier!!

Totale afstand vandaag gereden: 199 mijl (320 km)

21e dag; Las Vegas

Heerlijk geslapen, wat een fijne bedden! Pas tegen 8.30 uur wakker. Echt uitslapen dus!!

Tegen 9.00 uur gaan we naar beneden, koffie / thee halen. Onvoorstelbaar hoeveel mensen er aan het gokken zijn. Dat gaat echt dag en nacht door!

Eerst gaan we naar de Hoover Dam, zo'n 3 kwartier rijden. Jemig, die is gigantisch! We wilden nog naar het visitor center, maar hiervoor moesten we 8 dollar per persoon voor betalen. Overal is dat gratis, behalve hier. Dan maar niet naar binnen. We lopen nog een stuk over de dam, en gaan daarna naar de outlet mall. Shoppen ;-) !!

Mmmmm. Valt nog wel tegen eigenlijk, de mall. Veel onbekende merken en niet echt mooie kleding. We hadden gedacht dat er meer merk winkels zouden zitten. Bianca heeft een Guess broek gescoord voor 50 dollar en nike slippers voor 30 dollar. Erwin bij Tommy Hilfinger een korte broek en t-shirt voor 60 dollar. Kijk, das wel leuk natuurlijk!!

Op de terugweg naar het hotel even een stop gemaakt bij het Las Vegas bord. Die moet erop! We wilden zelf ook graag samen met dat bord op de foto, maar met een rij van ongeveer 40 mensen voor ons en een temperatuurtje van ruim 35 graden in de brandende zon, hebben we hier maar voor bedankt.

Daarna even naar de hotelkamer spulletjes wegbrengen. Er staattocheen rij om in te checken!! Ik geloof wel honderd man!! Direct door naar het Luxor en Mandalay Bay. Alles is hier even prachtig en mooi. En zo groot! We wilden via het Luxor naar Mandalay Bay. Borden volgen, en na ongeveer 10 minuten komen we weer op hetzelfde punt uit. Huh??? Hebben niet goed gelopen, soms snappen we niets van die bewegwijzering. Alles lijkt ook op elkaar.

Tegen 17.30 uur lekker douchen en op naar het Venetian. Die willen we zien en lekkere spaghetti eten!! Na ruim 1 uur lopen op de Strip (tja, je moet er wat voor over hebben :-) ) zijn we er. WAUW!! Dit hotel is mooi, buiten zien we de Rialto brug net zoals in Venetië.

Eenmaal binnen, allemaal schilderingen op het plafond zoals we dat ook in Italië hebben gezien. We gaan naar boven, naar de winkels. Het is hier net alsof je buiten loopt, niet uit te leggen eigenlijk. Het plafond is hier net echte lucht, zo spelen ze hier met het licht. Knap gemaakt! Gaan uiteraard spaghetti eten, het personeel spreekt ook Italiaans. Tijdens het eten hebben we ook echt het idee dat we gewoon in Italië zitten op een terras. Zo echt is dit! Alles in dit hotel is zo mooi gemaakt, de pleinen, de bruggen, de gondels. Na heel lang hier te hebben rondgelopen en een veel te duur ijsje te hebben gegeten (7 doller voor 1 bolletje!) gaan we verder. Kunnen hier niet eeuwig blijven haha!

We steken de strip over via een loopbrug. We zien vervolgens de Mirage, Ceasar's Palace, Flamingo's, Bally's en natuurlijk het Bellagio. Toen we aan kwamen lopen begon er net een watershow op een nummer van Michael Jackson. Wat is dit ongelofelijk knap gedaan, we staan haast met de mond open te kijken. Super!!

Het is inmiddels mooi laat geworden, en onze voeten doen best zeer. De Strip is zo lang, en we moeten nog een heel stuk terug naar het hotel. Via MGM Grand naar het Excalibur. Onderweg zien we zoveel verschillende kleurrijke mensen. Elvis, Merlyn Monroe, Spiderman, een man met een echte slang, en veel zwervers.

Nog een drankje in het hotel en een gokje wagen, Erwin wint nog 20 dollar :-) !

Dan lekker naar bed. De Strip leeft echt 's avonds, het was super gezellig in Las Vegas.

Totale afstand vandaag gereden: 67 mijl (108 km)

20e dag; Bryce - Las Vegas

Vanmorgen op tijd vertrokken, om 7.15 uur zaten we in de auto. Wel een beetje spierpijn van dat paardrijden ;-(.

We gaan eerst naar Zion National Park, een goed uur rijden vanaf Bryce. Via de east entrance komen we in het park.

Daarna volgt een 12 mijl lange schitterende weg naar het visitor center. Overal zien we echt enorme bergwanden. Bij het visitor center pakken we de shuttlebus helemaal naar de laatste halte. Een rit van 40 minuten.

We stappen uit bij de Temple of Sinawava. Hier hebben we de trail Riverside Walk gelopen van 3,3 kilometer. De wanden van het ravijn komen steeds dichterbij elkaar. We volgen de Virgin River via een verhard pad, en komen uit bij de bekende Zion Narrows. Hier is een klein strandje, met veel 'brutale' eekhoorns. Grijpen zo eten uit de rugzakken van de mensen! Wel grappig om te zien, maar niet zoals het hoort natuurlijk. De beestjes zijn helemaal gewend aan de mensen.

Je kan vanaf hier door het smalle ravijn lopen, zover als je wilt de kloof in. Je bent hiervoor speciale waterschoenen en stokken nodig, welke je kan huren in een dorpje verderop. De bodem van de rivier ligt namelijk vol met grote rotsblokken. Helaas hebben we hier geen tijd voor, anders was het zeker leuk geweest om te doen.

Even een hotdog eten bij een tentje net buiten Zion. Nu op weg naar Viva Las Vegas! Glitter, lampjes en hitte! Een rit van ruim 120 mijl.

Een groter contrast bestaat er niet! Van de rust en de prachtige natuur naar alle grote hotels in de dessert. Ineens is daar LAS VEGAS!!

Sprakeloos zijn we ervan, je weet niet waar je kijken moet. Overal lampjes, grote hotels en veel mensen. Wij verblijven in het Excalibur hotel, helemaal in de middeleeuwse stijl. Het hotel telt 'maar' 6000 kamers. We hebben helaas geen uitzicht op de Strip vanaf de hotelkamer. Het hotel heeft honderden gokkasten (wel 4 keer Holland Casino Enschede), een soort van kermis en veel winkels en restaurants. We verdwalen hier gewoon, elke keer als we de uitgang of iets anders zoeken zijn we de weg kwijt. Lachen of niet? Alles lijkt hier op elkaar, en je kan hier echt uren rondlopen. Ons hotel is met loopbruggen verbonden aan het Luxor en New York New York. Erg handig al die loopbruggen, zo hoef je niet de straat over te steken. Vanavond even het hotel New York New York bekeken. Je hebt hier het idee dat je gewoon buiten loopt, zo apart is dat. Er loopt een gigantisch lange achtbaan door / buiten het hotel. Een ritje kost 'slechts' 14 dollar per persoon.

Uiteraard nog naar de m&m's world gegaan, jemig deze shop telt 4 grote verdiepingen met alleen maar m&m's artikelen. Dat er zoveel hiervan te krijgen is?!?! Wat een super leuke winkel, hier hebben we wel ruim een half uur rondgelopen.

Hier worden we blij van!! Mmmmm, welke zullen we nemen?

We zijn tot aan het Cosmopolitan hotel gelopen, maar het contrast met de afgelopen dagen is wel heel erg groot, Las Vegas is overweldigend en niet uit te leggeneigenlijk wat je hier allemaal ziet.

Tegen 22.30 uur -na nog een gokje te hebben gewaagd- gaan we moe, maar voldaan naar onze kamer.

Totale afstand gereden vandaag: 249 mijl (401 km)

19e dag; Bryce Canyon

Vanmorgen een heerlijk rustig ochtendje. Na een aantal lange rijdagen is het wel super om even rustig op te starten vandaag. Om 10.15 uur moeten we ons pas melden voor het paardrijden.

Tegen 10.00 uur lopen we naar de horserides. We gaan 'maar' met 4 personen en een begeleider. Is niet zoveel animo voor lijkt het. Bianca gaat op het paard Nacho en Erwin op het paard Chief.

Nacho is in het begin al best dominant bij het water drinken, hij duwt de andere paarden gewoon weg. Als dat maar goed gaat ;-). Tegen 10.30 uur gaan we weg, de paarden sjokken echt in een laag tempo. We gaan door een prachtig bos over een ruiterpad, komen helemaal niemand tegen.

Het paard van Bianca heeft een eigen willetje. Op een gegeven moment moeten we naar beneden de canyon in (een bochtig weggetje), en Nacho gaat in draf naar beneden!! Gaat recht op allerlei bomen af, ik vond het doodeng! Nog nooit op een paard gezeten, weet ik veel wat ik dan moet doen. De begeleider was een eind vooruit, dus kon me ook niet helpen op dat moment. Later toen ik beneden was met Nacho, ging hij Nacho meenemen met zijn eigen paard. Toen luisterde hij goed, gelukkig!!Hij bleefnukkig en niet luisteren, en toen vond ik het niet leuk meer!!! Ik voelde me helemaal niet meer op mijn gemak op dat paard, zat er helemaal gespannen op. Ik wilde ERAF!! En ik ging eraf. Vlak daarna kwamen we bij de Rim van Bryce Canyon. Echt SUPER om de Bryce zo van bovenaf te zien. Niemand komt hier verder, dus dat is echt bijzonder.

De rest van de trail (zo'n half uur) heb ik gelopen achter de rest aan. Was blij weer met beide benen aan de grond te staan. Zo'n paard is best hoog, en echt stabiel zit je er ook niet op. Iedereen had een mooi rustig paard, wat mooi meeliep in de groep. Alleen Nacho niet, heb ik weer !!! Op het einde van de tour had de begeleider ook nog moeite om Nacho in bedwang te houden, niet echt een gemakkelijk paard dus. Paardrijden is gewoon niet mijn ding!

Aan het einde van de tour kregen we ook allemaal nog een foto mee. Die werd aan het begin van de tour gemaakt samen met het paard. Die foto's zijn erg leuk geworden. Al met al vonden we het wel een super mooie ervaring!!!

Tegen 12.30 uur op de kamer. Even omkleden. Bij het paardrijden moesten we een lange broek aan. En het is hier warm, dus gauw de korte broek aan.

We pakken de shuttlebus het park in. Wel handig met zo'n shuttlebus, je kunt overal in- en uitstappen. We gaan naar het einde van de route, naar Bryce Point. WOW!! Super uitzicht. Daarna met de bus naar Inspiration Point. Hier lopen we de rim trail naar Sunset Point.

Daar besluiten we om de canyon in te lopen, via de Navajo Loop Trail. Jemig, we moeten een heel eind naar beneden lopen, we zakken gigantisch ver de canyon in. Heel bijzonder om Bryce nu van onderen te bekijken!! Deze trail gaat over in de Queens Garden Trail, ongeveer 3 mijl. Het is beneden in de canyon zo bijzonder! Dat gevoel van vrijheid, rust, en de mooie vergezichten doen ons besluiten ook deze trail te gaan lopen. Echt heel erg mooi hier!!

We zakken hier een behoorlijk stuk naar beneden!!

Na ruim 2 uur komen we bij het einde van de trail bij Sunrise Point. Best moe (de klim was best zwaar), en heel smerig van al het opstuivende zand, gaan we eerst even wat eten. Daarna pakken we de schuttlebus terug naar het hotel, eerst lekker douchen!!

's Avonds gaan we bij het restaurant eten, een buffet. Echt lekker, veel keus!!

Deze oude auto's staan rondom het hotel, heel erg leuk!!

Morgen naar Las Vegas, dus weer een lange rit voor de boeg!! Eerst lekker slapen, dat wel wil lukken na zo'n zware trail ;-).

18e dag; Salt Lake City - Bryce Canyon

Vanmorgen een heerlijk ontbijt gehad. Na het bel-incident van gisteren, durf ik eigenlijk niet meer te bellen. Ik heb nog 1 poging gewaagd, ook bij dit hotel lukt het niet. Ik krijg alleen een Spaanse dame eraan. Snap niet hoe dat kan, moet toch gewoon kunnen bellen? Maar goed, we geven het bellen op!

Op naar Temple Square van de mormonen. Het hele mormonen gebied is afgescheiden door dikke muren en hekwerk. Je kan overal rondlopen, behalve in de kerk Temple Square kom je niet binnen. Alles ziet er enorm verzorgd uit, mooi aangelegde tuinen en waterpartijen. Overal lopen vrouwen met bijbels onder hun arm. We zijn 1 visitor center binnen geweest, worden direct aangesproken door vrouwen die ons het woord van Jezus willen verkondigen. Gaan hier verder niet op in, gauw naar buiten. Voelen ons er een beetje ongemakkelijk bij.

Na bijna 2 uur te hebben rondgelopen (de mormonen bezitten ontzettend veel gebouwen),verlaten we Salt Lake City.

Dit is Temple Square, wat een mooie kerk of niet?

Dit is 'the office building'. Alle gebouwen van de mormonen zijn enorm groot!

Dit grappige beeldje zagen we nog staan in Salt Lake City. Handig, zo blijft alles wel schoon! (het was daar ook super schoon, dus het werkt!)

Bij het verlaten van Salt Lake City zagen we nog een hele stoet demonstrerende mormonen. Waartegen ze demonstreerden weten we niet, maar vond het wel grappig om vast te leggen.

Deze trucks zagen we vlak voordat we Bryce binnen reden. Mooi of niet?

Dit is de scenic byway naar Bryce! Mooi!

Tegen 16.00 uur komen we dan eindelijk aan in Bryce. Er zit hier van alles, allemaal in de Western stijl. Zo leuk!! Twee grote giftshops, restaurants, benzinestations en een supermarkt. Gelukkig hebben we vlak voor Bryce getankt, de benzine is hier veel duurder. Hebben we wel geleerd van de bezoeken aan de vorige parken, alles in de parken is zoveel duurder! We hebben hier een lodge. De buitenkant zag er nog niet al te veelbelovend uit, maar de binnenkant wel. Super leuke kamer!! Hier blijven we 2 nachten.

's Avonds wat gegeten en uitvoering de shopjes bekeken. Zo leuk!! Ze hebben zoveel leuke dingen te koop!

We hebben een tour geboekt voor morgen. We gaan paardrijden!! Een 1,5 uur durende tour naar de Rim van Bryce Canyon. Zien we de canyon van bovenaf. Spannend!!

Totale afstand vandaag gereden: 282 mijl (454 km)

17e dag; Idoha Falls - Salt Lake City

De dag begon goed! Voor het uitchecken dacht ik laat ik effe naar huis bellen. Volgens de telefooninstructies moest ik eerst een 9 drukken voor een buitenlijn, dan 011 om buiten Amerika te bellen, dan landcode 0031, dan het telefoonnummer. Dus ik braaf alles intoetsen, niets! Geen signaal! Nogmaals proberen; weer niets. Ik dacht ik probeer het nog 1 keer; krijg ik 911 emergency eraan. Schrik me dood!!! Wat heb ik nu gedaan!!! Gooi onmiddellijk op, pak de hoorn weer op, hangt de mevrouw van 911 er nog. Oeps!!! Uitgelegd dat ik naar Nederland wilde belde, en dat het dus niet goed ging. 'Are you sure there is no emergency?' vraagt ze nogmaals. Nee echt niet! Hierop wordt er direct op de deur geklopt. Iemand van het hotel (ik dacht dat het Erwin was, hij was vast de koffers aan het inladen, en dat hij het pasje van de kamer vergeten was). Ze kijkt speurend de kamer in en vraagt of alles ok is, omdat 911 was gebeld. Weer het verhaal uitgelegd. Komt Erwin even later binnen, hoor ik op de walkie talkies van de dame van het hotel die op de gang liep, dat kamer 254 (waar wij dus zaten) 911 had gebeld. Hele hotel in rep en roer! Ik schrok ervan! Later bij het uitchecken, zegt de vrouw van de balie dat je niet overzee kan bellen. Dat is geblokkeerd. Schijnbaar heeft de telefoon de 9-011 als 911 opgemerkt. Bij de andere hotels kon ik wel bellen, wist niet dat het geblokt kon worden. Wat een tumult op de vroege ochtend, nu ik het hier op het reisblog schrijf kan ik erom lachen, maar op dat moment niet!!

Maar goed, we zijn na het uitchecken naar Craters of the Moon gereden. Ligt niet echt op de route, dus nu maar hopen dat het de rit waard is. Na ruim 1,5 uur rijden komen we bij het Visitor Center.

Bij Craters of the Moon zijn lavavelden, kraters, grotten en vulkanische askegels te zien. Er gaat 1 weg door het park langs 7 punten. De eerste 2 zijn korte trails van minder dan 1 kilometer door het lava landschap. Heel apart om te zien. Het lijkt wel alsof we op de maan lopen!

Bij de 3e komen we bij een kegel waar we helemaal naar boven kunnen lopen, bovenop de kegel. Op de weg naar boven liggen allemaal mooi blauwe glinsterende steentjes (een soort van lava denken we). Een paar van meegenomen, vond ze echt mooi. Bovenop heb je een heel erg mooi uitzicht over het park. Beneden zie je al het gestolde lava, in de verte de (deels) besneeuwde bergtoppen. Amazing! Nog een paar jump foto's gemaakt, en daarna weer naar beneden.

De volgende stop was bij 3 mini vulkanen. Hier zaten allemaal hekken omheen, omdat de mensen al veel van de natuur hier hebben verwoest door overal op te lopen. Op deze manier blijft het wel allemaal bewaard.

De laatste trail (ook meteen de zwaarste) ging naar een grot, de Indian Tunnel. Het was inmiddels best warm geworden, dus de weg ernaar toe in de brandende hitte viel tegen. Er werd geadviseerd om een zaklamp mee te nemen, maar wij dachten dat het niet zo donker zou zijn in de grot. Het eerste stuk van de grot viel inderdaad mee, daarna was het echt pikkedonker! We zagen geen hand voor ogen. Alle stenen liggen los, dus echt gemakkelijk loopt het dan ook niet!! Nu was de zaklantaarn wel handig geweest (hij lag gewoon in de auto, waarom negeren wij dat soort dingen altijd :-( ). Af en toe zat er gelukkig een opening in de grot, dus soms zagen we wel weer wat. Na een flinke wandeling onder de grond, kwamen we weer boven. Zo, wat een temperatuurverschil. In de grot was het heerlijk koel. Echt gaaf om helemaal door zo'n grot te lopen. Er waren er nog meer, maar daar kwam geen daglicht naar binnen dus daar waagden we ons maar niet aan haha.

Daarna doorgereden naar Salt Lake City. Een flinke rit, om 17.00 uur komen we daar aan.

's Avonds gegeten bij Wingers, een echte American diner! Erwin had een met kip en groenten gevulde tortillas met een heerlijke saus. Ik had een rijst schotel met krokante kip (Sticky Fingers noemen ze ze daar), rijstnoodles en veel groenten. Echt heerlijk!!

Totale afstand vandaag gereden: 380 mijl (611 km)

16e dag; Yellowstone - Idoha Falls

Vanmorgen om 8.30 uur uitgecheckt. Als eerste een stop gemaakt bij de Tower Falls. Een korte wandeling van een paar honderd meter bracht ons naar een schitterende waterval! Mooier dan de 2 watervallen die we gisteren hebben gezien.

Je kunt merken dat we nog vroeg in het seizoen hier zijn, veel shops en campgrounds zitten nog dicht. Alhoewel de hotels helemaal vol zitten, hoorden we bij het inchecken gisteren. Toch vindt je al die mensen en auto's niet weer in het park. De bizons wel, die lopen overal.

Naar het noorden toe zit meer wildlife, onderweg zien we dan ook veel mensen met verrekijkers en enorme telelenzen klaar staan om wild te 'spotten'. Die verrekijker ben je ook wel nodig, wij zien in ieder geval geen dieren lopen alleen maar kleine zwarte stipjes!!

Daarna door naar Mammoth Hot Springs, naar de terrassen. De terrassen ontstaan door calciumcarbonaat wat kristalliseert, en wat dan witte kalksteen vormt en wat dan uit de terrassen stroomt. Door de bacteriën die erin leven komen de verschillende kleuren tevoorschijn. Heel veel terrassen liggen op dit moment droog, maar er kunnen ook zo weer nieuwe terrassen ontstaan. De terrassen waar nog water over stroomt zijn dan ook erg mooi, de terrassen die grijs van kleur (die dus droog liggen) zijn oninteressant en verliezen hun schoonheid. Via de west entrance verlaten we het park om 13.30 uur.

We zijn het park nog niet uit of we wordenoverspoeld met allerlei winkels en eettentjes. Eerst maar even stoppen bij de Subway voor een broodje. De prijzen in het park waren absurd hoog voor een droog, smakeloos broodje, dus we zijn blij met de Subway!

Daarna door naar Idoha Falls. We verblijven 1 nacht bij Shilo Inn. WOW! Wat een super mooie, enorm grote kamer. Heerlijk king-size bed! Wij gaan lekker slapen vannacht :-)! Wel weer wat anders dan zo'n houten cabin haha!

De temperatuur is hier ook stukken aangenamer. Vanmorgen was het in Yellowstone nog 41 graden F = 5 graden C, nu in Idoha Falls is het 82 graden F = 28 graden C. Wat een verschil zeg! Zo loop je nog met je dikke wintertrui met spijkerbroek, een paar uur later met korte broek en slippers. Heerlijk!

Even naar de Walmart. Ze lijken steeds groter te worden die Walmarts! Deze is weer groter dan alle vorige die we gezien hebben. En wat lopen hier veel dikke, vieze Amerikanen rond zeg! Bijna allemaal hebben ze vieze kleren aan, en van dat vadsige haar! Zo hebben we de Amerikanen nog niet eerder gezien.

Even eten en lekker naar de Starbucks voor koffie / thee. Alweer een dag voorbij, zitten nu al op de helft van onze prachtige reis. De tijd gaat veel te snel!!!

Totale afstand gereden vandaag: 218 mijl (350 km)